Zo dat was het dan! Over een kleine vier uurtjes neem ik ‘t vliegtuig naar Azie. Eerst Hongkong en vanaf daar verder naar Bangkok. Nog tien daagjes Thailand en dan op de 26ste van deze maand weer op Nederlandse bodem. Omdat de laatste daagjes Australie beter bevielen dan van te voren verwacht even geen updates geplaatst van de verhalen uit Nieuw Zeeland. Die zijn te verwachten begin maart, gevolgd door alle overige belevenissen!

Tot snel in ‘t koude kikkerlandje!

Voor de laatste keer vanuit Sydney, Werner Steenbergen

Lekker ver van huis!

Deze is getiteld ‘De Denker’

Even naar boven geklauterd op de stijlste straat ter wereld in Dunedin.

Heerlijke muziek op m’n Ipod tijdens de busreis…

Schapie, schapie, schapie!

Allemaal de bus uit voor een mooi kiekje van het prachtige landschap in Nieuw Zeeland.

Ergens dichtbij waar deze foto is gemaakt zijn de vele battles uit ‘ Lord of the rings’  opgenomen.

Het uitzicht vanaf een hoge beg in Queenstown waar ik naar boven ben geklommen.

Om in te lijsten!

Mount Cook in de verte, de hoogste berg in Nieuw Zeeland. Ik zeg postkaartje!

Party in Queenstown!

Uitzichtje!

De mooie blauwe zee!

Eind volgende week de verhalen. Eerst zondagmorgen nog zwemmen met dolfijnen! Voor meer foto’s voeg je me toe op facebook, als je een account hebt tenminste!

Geen lang verhaal, maar gewoon een paar foto’s! Allereerst raften! Van een zeven meter hoge waterval naar beneden…

En twee dagen later sprong ik uit een vliegtuig!

Zo dat is hem dan de laatste log voor de komende tijd. Ik heb vandaag maar eens een dagje achter de laptop gezeten. Dus scroll naar beneden begin bij Sydney deel 1 en vind je weg naar boven met lezen en plaatjes kijken! Natuurlijk vind ik het leuk om wat van je te horen!

Rijen met mensen om alles te kunnen zien van het vuurwerk dat even later zou losbarsten. Om negen uur de oefenversie voor de kids die vroeg naar bed moeten en om middernacht het grote vuurwerk!

Verlichte boten voor de Harbour Bridge. Echt alles zag er feestelijk uit die avond.

Met de meiden.

Eindelijk vuurwerk. Niet heel veel foto’s van gemaakt, want wilde niet teveel met m’n camera bezig zijn. Ook verdomde moeilijk om ze een beetje scherp te krijgen. Of ik ben gewoon een slechte fotograaf natuurlijk.

Meer vuurwerk! 

Flyeren voor Space Ibiza. Met een groepje stonden we bezoekers van een ander festival op te wachten. Allemaal in de hoop dat ze naar Space gingen komen natuurlijk!

Gewapend met vlaggen en flyers!

Het Space Ibiza feest. Samen hier met Judy uit Duitsland. Heb haar leren kennen in Darwin, later in Sydney elkaar weer tegengekomen.

Dankzij m’n werk voor Space kwam ik overal terecht. Deadmau5 deed een instore optreden. Was meer dan gaaf en nog eens gratizz ook!

Lekker druk!

The big stage!

De eerste vijf dagen Sydney was ik nog met de Duitse Daniel, daarna kwamen er een heleboel mensen terug vanaf de oostkust die ik al eerder had ontmoet tijdens het reizen. Dus genoeg contacten en mensen om me heen om leuke avondjes te hebben. Daarnaast verbleef ik de eerste vijf weken in het D-lux hostel op Kings Cross. Zelden zo weinig gehad aan kamergenoten. Ze kwamen uit alle windstreken, maar waren helemaal anders in hun manier van doen en denken vergeleken met veel mensen die ik tijdens het reizen had ontmoet. Het enige waar hun dagen om draaiden was relaxen, vooral niks uitvoeren dus en jointjes roken. Zo mogelijk in de kamer waarin we sliepen. Niet erg prettig als je ‘s morgens vroeg moest werken (zoals ik toen regelmatig moest ivm de tentenbouw).

Omdat de prijzen van hostels in Sydney in de maand december tot absurde prijzen stijgen en vanwege het wel klaar zijn met in een hostel leven ben ik op zoek gegaan naar een appartementje. Thom zat op dat moment nog in Nieuw Zeeland, maar ik ging er min of meer wel vanuit dat wanneer hij terug zou komen in Sydney hij ook wel oren had naar een goedkopere slaapplek. Toen kwam er dus de zoektocht naar een goed plekje. Reageren op allerlei advertenties op internet en overal maar kijken, dat is wat de meeste backpackers doen. Ik kreeg van een oud collega het nummer van ene Ari. Een telefoontje later kon ik een kijkje nemen op een plek in Bondi Junction. Nou moest ik voor m’n Space Ibiza ticketverkoop toch vaak op het dichtbijzijnde Bondi Beach zijn, dus de perfecte plek om een aantal weekjes ter vertoeven. Twee honderd dollar per week voor 1 persoon en honderdveertig pp met z’n tweeen. Stukken goedkoper dus dan een hostel (rond kerst vijftig dollar per nacht).

Op een vrijdag zo’n dikke vijf weken geleden trok ik mijn plekje in. Beeld je een studentenhuis in Nederland in en dat komt een beetje in de richting van mijn casa van de afgelopen weekjes. Huisgenoten bestonden uit Thom (kwam de zondag volgend op die vrijdag terug uit Nieuw Zeeland), twee Duitsers, twee Italiaanse meisjes en een meisje uit Groningen/ Utrecht Irene.Ik had Irene op woensdag in de kroeg leren kennen. Zij begon net met reizen en was op zoek naar accomodatie voor een paar dagen. Ach, elkaar een beetje helpen is niks mis mee, dus ze kon wel een paar dagen bij mij logeren. Die paar dagen duren inmiddels bijna zes weken. Ze heeft hier nu een baantje en haar eigen appartementje.

De kamer is zoals mijn eigen kamer thuis altijd al is geweest een zootje. Thom is net zo’n sloddervos als ik en opruimen, ach dat kan morgen ook wel toch… Thom kwam aan in Sydney en wilde ook werken, dus ik stelde hem voor aan mijn baas van Space Ibiza. Thom ook een baan. Klaar weer!

De reden voor het verblijven in Sydney in de maand december waren toch wel de feestdagen die deze stad zo speciaal maken. Kerst in je blote reet op het strand en prachtig vuurwerk met Oud en Nieuw bij de Harbour Bridge. Helaas gooide moedertje natuur voor de kerst veel water naar beneden. Wat was het belachelijk koud (nee geen Nederlandse omstandigheden inderdaad, maar 15 graden en regen is niet leuk)! Irene, Thom en ik hadden dor ons werk gratis kaartjes voor een feestje op het strand. Nou dat was ffe helemaal niks. Thom is nog wel even wezen kijken, ik heb me tot de ingang begegeven, maar ben later in de bioscoop belandt. Avatar is een aardige film kan ik je melden, maar niet wat ik met Kerst had willen doen.

Ondertussen was Diana Waelbers ook in Sydney aangekomen. Diana komt uit Ruinerwold en ken ik nog van de Havo. Tijdens mijn reis kreeg ik een mailtje van haar, ze ging ook reizen en zou ook naar Australie gaan. Een paar mailjes heen en weer resulteerden erin dat ze zo’n twee weken in onze kamer sliep rondom de feestdagen. Hartstikke gezellig!

Die andere feestdag dan. Oud en Nieuw in Sydney! De weersverwachting was weer niet om over naar Nederland te schrijven, maar achteraf viel alles erg mee. De dames (Irene en Diana) hadden samen met de Duitsers een mooi plekje gevonden bij het Opera House. Een prachtig uitzicht vanaf daar richting de Harbour Bridge waar rond middernacht het vuurwerk zou gaan losbarsten. Omdat Thom en ik moesten werken konden we helaas (haha) niet al om negen uur ‘s ochtends gaan wachten. Thom heeft het uiteindelijk niet gehaald en moest ergens anders toekijken, maar ik wist er nog voor half 1 ‘s middags te zijn.

Wachten, wachten, wachten… Om ons heen geen gezellige mensen. Veel Aziaten die zaten te lezen of kruiswoordpuzzels aan het oplossen waren. Maar goed, het ging allemaal om het vuurwerk natuurlijk! En dat was erg mooi, hoewel een beetje aan de korte kant. Zoals wel vaker bij bepaalde gebeurtenissen, die zijn niet te omschrijven, die moet je gewoon zien! Heb je de kans, ga het dan zeker een keertje live bekijken!

Ondanks prachtig vuurwerk was het een hele andere Oud en Nieuw dan anders. Minder alcohol, maar wel heeel moe. Niet te laat naar bed gegaan, want moest op Nieuwjaarsdag nog veel tickets verkopen voor Space Ibiza later die dag. En dat was een erg leuk feestje. Zo’n acht duizend mensen gingen los op de beats van verschillende dj’s. Was een erg leuk sfeertje. Blij dat ik m’n steentje heb kunnen meedragen aan de promotie van een leuk feestje.

De laatste dagen in Sydney staan vooral in ‘t teken van het regelen van kleine dingetjes en nog wat relaxen met bekenden. Kijk nu erg uit naar Nieuw Zeeland. Mooi moment om Australie te gaan verlaten. Vanaf morgen ben ik weer helemaal alleen en moet ik weer nieuwe vriendjes maken. Binnenkort meer nieuws vanuit Kiwiland op de twitter en later weer in een logje. Laat maar een reactie achter als je deze lappen tekst hebt gelezen. Altijd leuk om wat te horen uit het koude Nederland!

Nu nog vanuit Sydney, Australia, Werner Steenbergen

Bekenden in Sydney. Karin en Leonie Zwiers uit Rogat reizen rond de wereld op dit moment en waren een paar dagen in Sydney. Gezellig een paar drankjes mee gedaan. Best raar om aan de andere kant van de wereld een drankje te doen. Wel een aanrader trouwens, in december een terrasje doen in Sydney…

De eerste avond met m’n nieuwe huisgenoten. Alexa, Marcus (Duits) Ik en Irene.

Samen met Irene met uitzicht op Bondi Beach.

Diana en Irene. Ook Diana is aan haar wereldreis bezig.

Kerstgevoel was hier ver te zoeken. Tot op de woensdag voor kerst. Even wat gegeten met een collegaatje. We kregen een gratizz kerstmutsje. En uiteraard was er de hele avond kerstmuziek te horen. Toch die verschrikkelijke kerstplaat van Wham nog weer gehoord..,.

Op eerste Kerstdag had het hier in Sydney druk moeten zijn op Bondi Beach…

Al tijdens mijn tentenbouwbaantje was ik bezig met het zoeken naar andere baantjes. Een van deze baantjes was flyeren voor een backpackersreisbureau. Travel Bugs. Backpackers worden bij tal van deze reisbureautjes naar binnen gelokt met gratis internet. Eenmaal binnen kijken velen wat langer rond en boeken wellicht een tour of een complete reis in Australie. Ik stond meestal op de stoep voor Travel Bugs en probeerde iedereen binnen te krijgen. Als een van mijn ‘slachtoffers’ dan ook nog eens een tripje boekte, kreeg ik er weer commissie bovenop. Al met al voor een kleine drie weekjes daar gestaan voor een paar uurtjes per dag en unlimited gratis internet. Ik heb gisteren m’n travelmoney opgehaald. Geld wat ik niet cash krijg, maar moet besteden aan het reizen in Australie of Nieuw Zeeland. Ik had bijna genoeg voor een skydive van 400 dollar, dus met een klein beetje bijbetalen heb ik die maar genomen. Binnenkort in Nieuw Zeeland uit een vliegtuig springen dus. Ik laat er uiteraard foto’s en een dvd van maken voor het bewijsmateriaal.

Tijdens mijn onbeperkte gratis toegang tot het wereld wijde web ook nog gereageerd op verschillende andere baantjes voor bijvoorbeeld in de bouw, sales of promotiewerk. Veel van dat sales/promotiewerk wordt betaald naar commissie. Kortom weet je wat te verkopen, dan kun je aardig binnenlopen. Van vrouwen kapsalons binnenkrijgen voor een veel te dure knipbeurt tot aan huis aan huis verkoop met groene energie, alles is mogelijk. Ik ben de afgelopen drie maanden op verschillende sollicitatiegesprekken geweest. Een was charitywork. Zoveel mogelijk geld ophalen voor de kankerstichting Australie. Ik was aangenomen voor de baan, maar heb er uiteindelijk vanaf gezien vanwege de slechte verdiensten. Verder had ik speelgoed kunnen verkopen in een groot warenhuis, maar na een keertje er naar googlen geloofde ik daar ook niet meer in.

Het werd uiteindelijk het verkopen van kaartjes voor het festival Space Ibiza op Nieuwjaarsdag met dj’s zoals Pete Tong, Sam Sparro en Tiefschwarz. Uiteraard mocht ik sowieso al gratis naar het festival, dus dat was al mooi meegnomen. Ook dit was commissiewerk, dus voor elk kaartje dat ik verkocht kreeg ik een x bedrag. Dat wil zeggen, alles wat ik meer kreeg voor een kaartje dan tachtig dollar mocht ik houden. Dus de meeste kaartjes verkocht ik de eerste weken voor honderd dollar. Omdat het een nieuw festival was voor Sydney moest er heel veel promotie gemaakt worden. Zoveel, dat niemand meer om Space heen zou kunnen. Ik heb dan ook menigmaal met vlaggen en grote blilboards in parades op het strand (Bondi Beach) rondgelopen. Daarna liep ik dan over het strand te banjeren en praatte tegen iedereen aan over Space. Leverde leuke gesprekken op en was bovendien erg goed voor m’n Engels.

Een paar van de hoogte- en dieptepunten van ‘t verkopen van kaartjes op het strand:
- Vrouwen die topless lagen te zonnen met veel te mooie borsten. Kan je melden dat het dan verdomde moeilijk is om een geconcentreerd gesprek te voeren over een dancefestival.
- Ozzies die me wilden betalen in drugs. En omdat ik uit Nederland kwam werd me ook regelmatig gevraagd of ik ffe wat kon regelen….helaas voor hun, drugs hou ik me nog steeds afzijdig van.
- Een aantal dates. Omdat ik zo’n beetje iedereen een kaartje met m’n nummer gaf wat ze konden bellen voor kaartjes. Heb er een leuke avond met een Zweeds meisje aan overgehouden. En verder was er een Frans meisje smste me nadat ik haar op ‘t strand had gesproken of ik ‘s avonds een drankje met haar wilde doen. Ik vermaakte me wel, zeg maar…
- Vele leuke Nederlanders. Op de een of andere manier blijf ik daar toch weer wat langer bij hangen.
- Een groepje Australiers die me gratis ijs gaven.
- Meerdere malen Ieren die me biertjes aanboden. Op een bepaalde vrijdagmiddag was ik zo goed als dronken door te vriendelijke mensen. Heb ze uiteraard kaartjes met korting aangeboden.
- Een aantal grapjassen, tja als je iedereen je telefoonnummer geeft, is er altijd wel eentje die een grap met je uithaalt. Deze jongen belde me met de mededeling dat hij vier kaarten wilde kopen. Hij lag vooraan op ‘t strand bij een vlag. Eenmaal daar aangekomen meldde hij me dat het een ander vlaggetje was, dus ik met m’n stomme kop daarheen lopen. Je voelt het al aankomen; ik liep het hele strand over, maar die gast vinden, ho maar! Op het einde van het gesprek moest ik maar even richting de zee kijken. Hij vroeg me of ik hem kon zien op z’n surfboard…. Ik denk dat een aantal mensen veel lol hebben gehad die dag.
- Een ticketsale op het strand. Ik had m’n teenslippers in m’n tas gestopt voordat ik begon met werken, ticket eruit gehaald, verkocht en weggelopen zonder m’n slippers terug te stoppen. Daarna nooit die plek weer gevonden, dus m’n slippers waren pleite. Exact voor twintig dollar had ik nieuwe, precies wat ik verdiend had met de verkoop van dat kaartje.

Ook leuk waren de vele mensen die mij herkenden tijdens het uitgaan. Maar omdat ik tijdens mijn werk teveel gezichten zag, herkende ik vaka niemand. Dan voel je, je eigenlijk best lullig. Sowieso was het socializen met iedereen erg leuk. Tijdens het uitgaan had ik altijd een stapeltje flyers bij me. Op een maandagavond waar het bier rijkelijk vloeide met een Nederlandse jongen aan de praat geraakt en dankzij hem tickets kunnen verkopen aan een groep van dertig Nederlanders. Netwerken, dat is waar alles om draait.

Maar goed, tot aan de laatste week had ik eigenlijk nog maar bar weinig verdiend met de hele kaartverkoop. Het zou investeren zijn voor de laatste week zeg maar. En dat bleek wel, want oeh….wat stroomde het geld toen ineens binnen. Niet dat alles in die laatste week nog volgens de regeltjes ging, maar cashen was het wel. Kaarten werden her en der goedkoper aangeboden, dus er waren goede deals te maken. Op de laatste dag, ‘s morgens voor dat het festival begon zette ik nog even zo’n duizend dollar om. Heerlijke dagen!

Aan m’n werk voor Space zaten nog vele andere voordelen. M’n bazen zijn mede eigenaar van een club in het party gedeelte van Sydney, Kings Cross. Kortom, gratizzzzz veel drank, bbq’s en wat al niet meer. Ik denk dat het gaan werken voor Space Ibiza toch wel een van de beste beslissingen is geweest in Sydney. Mede daardoor een toptijd gehad met zeer relaxte werktijden. Uitslapen tot twaalf uur was goed mogelijk en hard nodig na het zo’n beetje stappen op elke avond. Wat een leven he.

In deel drie, Sydney deel twee, meer over m’n huisgenoten en alle feestjes van de afgelopen tijd.

Op vele mooie plekjes geweest de afgelopen tien weken in Sydney. Dit was ver vanaf de stad bovenop een appartementen complex tijdens een heerlijke barbeque.

Als het weer eventjes niet zo mooi is, zoals vaak de afgelopen dagen in Sydney loop ik vaak rond door de stad en dan kom je ineens weer bij het Opera House terecht.

Ander uitzichtje. Deze komt vanaf het hostel waar ik zo’n vijf weken verbleef in Kings Cross. Was een hostel waarin mensen rond drie uur ‘s middags meestal al dronken waren van de goon of het bier. Op zaterdagavond een gratis bbq.

En ik dronk inderdaad ook wel eens wat goon op dat dakterras….

Bondi Beach. Het strand waar ik vele uren heb rondgelopen…

Ik liep rond in het Hyde Park en kwam deze dame tegen. Ze maakte samen met haar cameraman een documentaire over geluk. Ik werd geinterviewd en ben binnenkort met mijn hoofd op de Finse tv.

Na de slechte ervaringen in Broome (10 dollartjes verloren) in Sydney nog maar eens wat geld verloren met het wedden op paardenraces. Wel een middag leuk entertainment, want wat is het leuk om daar mensen te kijken! Allemaal posh! Eeeh….geen foto’s daarvan helaas.